Chronische enkelinstabiliteit

Wat we onderzoeken

We kijken eerst hoe de enkel beweegt en hoeveel speling er in de banden zit. Vaak is de beweeglijkheid naar boven toe beperkt, waardoor u bij het lopen de enkel ontwijkt en de voet anders neerzet. Daarna testen we balans en controle: staan op een been met de ogen dicht, springen en landen, en zijwaarts bewegen. Met echografie beoordelen we de banden en de pezen aan de buitenzijde, want een pees die is meegerekt of ingescheurd geeft hetzelfde onzekere gevoel.

We letten ook op de kuitspieren en de heup. Wie na een verzwikking maanden voorzichtig loopt, verliest kracht in de hele keten, en die kracht is nodig om de enkel te corrigeren.

De training: van stilstaan naar vertrouwen

We bouwen op in stappen. Eerst balans op een stabiele ondergrond, dan op een instabiele, dan met afleiding: bal overgooien, hoofd bewegen, ogen dicht. Daarna komt de snelheid erbij, want een enkel slaat niet om als u rustig staat, maar als u onverwacht iets moet opvangen. We trainen dus landen, draaien, versnellen en remmen.

Tegelijk bouwen we kracht op in kuit, voet en heup en verbeteren we de beweeglijkheid van het enkelgewricht. Voor sporters eindigen we met sportspecifieke oefeningen en een test voordat u weer volledig meedoet.

Wanneer het toch iets anders is

Blijft er pijn voorin of aan de binnenkant van de enkel, hoort u klikken of blokkeert de enkel, dan kan er meer aan de hand zijn: een beschadiging van het kraakbeen, een losse botfragment of een pees die is beschadigd. Dat zien we vaak op de echo of we verwijzen voor aanvullend onderzoek. Ook een zwelling die steeds terugkomt zonder duidelijke aanleiding hoort medisch beoordeeld te worden.